ମହାସତୀ ଉର୍ମିଳା
କବି:-ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ପ୍ରଧାନ
ନୁହେଁ ମନ୍ଦୋଦରୀ ନୁହେଁ ବlଳୀ ନାରୀ
ନୁହେଁ ପଣ୍ଡୁ ପତ୍ନୀ କୁନ୍ତୀ
ନୁହେଁ ମୁଁ ବୈଦେହୀ ନୁହେଁ ଯlଜ୍ଞସେନୀ
ନୁହଁଇ ମୁଁ ପଞ୍ଚ ସତୀ l
ଜନକ ଦୁହିତା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଙ୍କ ପତ୍ନୀ
ହୋଇଥିଲେ ପତିବ୍ରତା
ପ୍ରଚ୍ଛଦ ନାୟିକା ଅଟେ ମୁଁ ଉର୍ମିଳା
ସଦା ରହେ ନିରବତା l
ଉତ୍ତଙ୍ଗ ଚରିତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ
ବର୍ଣ୍ଣିବା ଯେ ଅସମ୍ଭବ
ପ୍ରେମ ତ୍ୟାଗ ଥିଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳିଦାନ
ଲୟ ଏକ ସ୍ୱାମୀ ଭାବ l
ଭୋଗ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ୟାଗ ଶ୍ରେୟସ୍କର
ଉର୍ମିଳା କରେ ପ୍ରମାଣ
ବଳି ଦେଇ ସ୍ୱାର୍ଥ ଅନ୍ୟ ର ହିତରେ
ଜୀବନ ଯେ ସମର୍ପଣ l
ଆଙ୍କନ୍ତି ଉର୍ମିଳା ଏକାନ୍ତରେ ବସି
ରାମ ରାଜା ଫୋଟ ଚିତ୍ର
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବାଣୀରେ ଚମକି ଉର୍ମିଳା
ଫୋଟ ଚିତ୍ରେ ରେଖାପାତ l
ରେଖା ଫୋଟ ଚିତ୍ର ସତ୍ୟ ଯେ ହୋଇଲା
ରାମ ଯିବେ ବନବାସ
ହୋଇ ସେବାକାରୀ ଅବା ଅଙ୍ଗରକ୍ଷୀ
ବନେ ଗବିବେ ଅବଶ୍ୟ l
କରୁନାହିଁ ମନା ଯିବ ବନବାସ
ଘେନ ମୋର ନିବେଦନ
ବୋଲେ ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋତକ ଗଡ଼ାଇ
ନ ଦେଖିବ ଵାଳl ବଦନ l
ଥାଇ ବନବାସେ ଅlସୁ ଯେତେ କ୍ଳେଶ
ସଜାଗ ଯେ ଅନୁକ୍ଷଣ
ତପସ୍ବୀ ର ବ୍ରତ କରି ଆଚରଣ
ନ କରିବ କେବେ ମୈଥୁନ l
ସ୍ୱାମୀ ଅନୁରକ୍ତା ସେହି ପତିବ୍ରତା
ଇଛନ୍ତି ବନ ଗମନ
ପିତୃମାତୃ ସେବା ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ
କହେ ସୌମିତ୍ରୀ ନନ୍ଦନ l
ବୋଲେ ମହାସତୀ ହେ ବୀର ଲକ୍ଷ୍ମଣ
ବନ୍ଦାଣ ମୁହିଁ କରିବି
ଅକ୍ଷତ ସୁମନେ ବିଜୟ ତିଳକ
ଲଲାଟ ରେ ତୁମ ଦେବି l
ବୋଲି ଏହି ବାଣୀ ଜନକ ତନୟା
ମନ୍ଦିରେ ନିଜ ଚଳିଲା
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଥାଳରେ ପ୍ରଦୀପ ଜଳାଇ
ଖରେ ସେହୁ ବାହୁଡ଼ିଲା l
ଦେଖିଲା ସମ୍ମୁଖେ ରାମ ସହ ସୀତା
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଯେ ଅନୁଗାମୀ
ମନେ ଚିନ୍ତେ ବାଳା ବନ୍ଦlଣ ଥାଳକୁ
କେବେ ରଖିବନି ଭୂମି l
ଛିଡ଼ା ଏକ ପାଦେ ଚଉଦ ବରଷ
ଅପେକ୍ଷା ସୌମିତ୍ରୀ ନନ୍ଦନ
ପୁଜି ଭୋଳାନାଥ ପତି ର ମଙ୍ଗଳ
ହୋଇ ହର୍ଷ ଚିତ୍ତ ମନ l
ଲଙ୍କା ସୁନାଶିର ଏକଘନୀ ଶର
ହୃଦେ ପଡିଲା ଲକ୍ଷ୍ମଣ
ମନ ରେ ଚିନ୍ତିଲା ଜନକ ତନୟା
ଦୀପ ଲିଭେ କି କାରଣ l
ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍ଗେ ରଣ କରନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମଣ
ଜମ୍ଭୁ ନଦ କଟକରେ
ହୋଇଲେ ପ୍ରଭାତ ନିଶ୍ଚେ ହେବେ ହତ
ରଖି ନପାରିବେ ଶୂରେ l
ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ଭକ୍ତା ଅଟେ ପତିବ୍ରତା
ଉଦେ ହେବନି ତପନ
ପୁଜେ ଶୁଳପାଣି ତହୁଁ ସେ ରମଣୀ
ମନରେ କରିଣ ଧ୍ୟାନ l
କlଳନେମୀ ନାଶି ଗନ୍ଧର୍ବେ ବିନାଶି
ଆଣିଲା ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ
ସେ ବୈଦ ସୁଶେଣ ଔଷଧ ଲେପନ
ଜାଗେ ସୌମିତ୍ରୀ ନନ୍ଦନ l
ନିର୍ବାପିତ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ବଳିତ ହେଲା
ଉର୍ମିଳା ଯେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ
ସତୀତ୍ଵ ବଳରେ ଜନକ ତନୟl
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପୁନଃର୍ଜୀବିତ l
ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ପ୍ରଧାନ
