ରଥଯାତ୍ରାର ଆନନ୍ଦ
ରଥଯାତ୍ରା ଆସିଲା ପବିତ୍ର ଦିନ,
ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଏ ପୃଥିବୀ ଓ ମନ।
ପୁରୀ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ ହସୁଛି ଆଜି,
ଲୋକର ଭିଡ଼ରେ ଲାଗେ ନୂଆ ସାଜି।
“ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ” ଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଉଠେ,
ମନର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂରେ ହଟେ।
ବଡ଼ ରଥ ଚାଲେ ଧୀରେ ଧୀରେ,
ଭକ୍ତମାନେ ଟାଣନ୍ତି ମିଶି ମିଶିରେ।
ସେହି ଦୋରିରେ ବାନ୍ଧା ଅଛି ପ୍ରେମ,
ଏକତାରେ ମିଳେ ଜୀବନର ନୂଆ ନିୟମ।
ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି ଆଶା,
ସୁଭଦ୍ରାର ଶାନ୍ତି ଭରି ଦେଉଛି ଭାଷା।
ଜଗନ୍ନାଥ ଆସନ୍ତି ସବୁଙ୍କ ପାଖକୁ,
ଭେଦଭାବ ଭୁଲି ନିଅନ୍ତି ସବୁଙ୍କୁ।
ଧନୀ ଗରିବ ସମସ୍ତେ ଏକ ସାରି,
ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧି ଯାଏ ଜୀବନର ଡୋରି।
ରଥର ଚକ୍ର ଘୁରୁଛି ନିରନ୍ତର,
ଜୀବନର ପଥ ମଧ୍ୟ ଚାଲେ ଅବିରତର।
ଘଣ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ ଭରିଯାଏ ଆକାଶ,
ଭକ୍ତିର ଢେଉଁ ଦେଉଛି ନୂଆ ଆଭାସ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଶା ଅଧିକ,
ମନରେ ଜାଗେ ଭକ୍ତିର ଦୀପ।
ଛୋଟ ବଡ଼ ସବୁ ହସୁଛନ୍ତି ଆଜି,
ରଥଯାତ୍ରା ଆଣେ ଖୁସିର ସାଜି।
ମୁଁ ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମନେ ନିକଟ,
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମେ ହୁଏ ହୃଦୟ ପବିତ୍ର।
ମୋ ଛୋଟ ମନର ଏହି ଆଶା,
ସମସ୍ତେ ରହୁନ୍ତୁ ଭଲପାଇବାର ଭାଷା।
ଘୃଣା ଦୂରେ ଯାଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରୁ,
ପ୍ରେମ ଭରି ରହୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଘରରୁ।
ରଥଯାତ୍ରା ଦେଉଛି ଏକ ସନ୍ଦେଶ,
ଏକତାରେ ରହିବା ହେଉଛି ସବୁଠୁ ଭଲ ପଥ।
ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ଭରି ରହୁ ଜଗତ,
ଏହାହିଁ ମୋର ସରଳ ଭକ୍ତିର ପଥ।
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କୃପା ରହୁ ସବୁଙ୍କୁ,
ସୁଖ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ।
ଏହି ପବିତ୍ର ଦିନରେ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା,
ଭଲପାଇବା ହେଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନର ଧନ।
