ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଓ ଅସହାୟତା
ପ୍ରତିରାତି ମୋ ଭିତରେ
ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଗୋଟିଏ ମନ କହେ—
"ସ୍ୱପ୍ନର ପକ୍ଷୀକୁ ଉଡ଼ିବାକୁ ଦେ,"
ଆଉ ଗୋଟିଏ ମନ କହେ—
"ଆକାଶ ତ ଲୋହାରେ ତିଆରି।"
ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇ ରହେ
ଦୁଇଟି ସତ୍ୟର ମଝିରେ,
ଯେଉଁଠାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ପଥ
ନିଜ ଛାଇକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିପାରେନି।
କେବେ କେବେ
ନିଜ ହସର ଶବ୍ଦରେ ମଧ୍ୟ
ନିଜକୁ ଅପରିଚିତ ଲାଗେ।
ଆଇନା ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହୋଇ
ମୁହଁଟି ଦେଖେ,
କିନ୍ତୁ ମଣିଷଟିକୁ ପାଏନି।
ଅସହାୟତା—
ସେ ଏକ ନଦୀ,
ଯାହାର ସ୍ରୋତ ଆଖିରେ ନୁହେଁ,
ହୃଦୟର ନିରବ ଗଭୀରତାରେ।
ସେଠାରେ କାନ୍ଦିବାର ଶବ୍ଦ ନାହିଁ,
କେବଳ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା
ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଅଛି।
ସମୟ ମୋତେ ପଚାରେ—
"ତୁମେ କିଏ?"
ମୁଁ ଉତ୍ତର ଖୋଜେ
ଭଙ୍ଗା ଆଶାର ଧୂଳି ଭିତରେ।
ଶବ୍ଦମାନେ ଅଧରରେ ଶୁଖିଯାଆନ୍ତି,
ନିରବତା ହିଁ ମୋର ଭାଷା ହୋଇଯାଏ।
ତଥାପି
ସବୁ ଶେଷ ହୋଇନାହିଁ।
ଅନ୍ଧାରର ମଧ୍ୟ ଏକ ସୀମା ଅଛି,
ଝଡ଼ର ମଧ୍ୟ ଏକ କ୍ଲାନ୍ତି ଅଛି।
ଭଙ୍ଗା ଡେଣାରେ ମଧ୍ୟ
ପକ୍ଷୀ ଆକାଶକୁ ମନେ ରଖେ,
ଏବଂ ନିଭିଯାଇଥିବା ଦୀପର ଭିତରେ
ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିଖା
ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେବାର ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ।
ସେଥିପାଇଁ
ମୁଁ ଆଜି ବି ହାରିନାହିଁ।
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ମୋର ପରୀକ୍ଷା,
ଅସହାୟତା ମୋର ଶିକ୍ଷକ।
ଏହି ଦୁଇର ଅଗ୍ନିପଥ ଦେଇ
ଚାଲି ଚାଲି ଦିନେ
ମୁଁ ନିଜକୁ ନୂଆ କରି ଜନ୍ମ ଦେବି—
ଯେଉଁଠାରେ ଭୟ ନୁହେଁ,
ଆଶା ହିଁ ହେବ ମୋର ପରିଚୟ।
ନାମ-ରିନୁ ପଧାନ
କାଇଶକନ୍ଦା ,ଡୁଙ୍ଗୁରିପାଲି
ଜିଲ୍ଳା -ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର
